Tünelin Ucundaki Işık
Virtual Private Network (VPN), aslında fiziksel olarak bağlı olmayan iki noktayı, sanal bir kablo ile bağlıymış gibi davranmaya zorlayan bir teknolojidir (Encapsulation). Ancak her VPN aynı değildir. Merkez ofisinizi şubeye bağlamak ile evdeki çalışanı ofise bağlamak tamamen farklı protokoller gerektirir.
1. Site-to-Site VPN (Ofisten Ofise)
İki farklı lokasyondaki güvenlik duvarlarının (Firewall) birbirine sürekli bağlı olduğu senaryodur.
- Protokol: Genelde IPSec (Internet Protocol Security) kullanılır.
- Kullanıcı Deneyimi: Şeffaftır. A Şubesindeki kullanıcı B Şubesindeki sunucuya, sanki yan odadaymış gibi erişir. Ek bir yazılım açmasına gerek yoktur.
- Kullanım Alanı: Şubeler, Fabrikalar, Azure/AWS bağlantıları.
2. Client-to-Site (Remote Access) VPN
Uzaktan çalışan bir personelin laptopunun ofis ağına bağlanmasıdır.
- Protokol: Genelde SSL/TLS VPN kullanılır (HTTPS üzerinden çalışır, firewall takılması zordur).
- Yazılım: Kullanıcı FortiClient, GlobalProtect gibi bir ajan (Agent) yazılımı kullanır.
- Risk: Evdeki bilgisayara virüs bulaşırsa, VPN tüneli üzerinden ofise sıçrayabilir. (Bu yüzden "Split Tunneling" dikkatli yapılandırılmalıdır).